Quality over Quantity (QoQ) Releases Mother! (2017)
Vertaling: Nightfalls
Schatje?
Je liet me schrikken. - Sorry. Dat was niet mijn bedoeling.
Was je buiten?
Waarom heb je me niet wakker gemaakt? - Ik wilde alleen zijn.
Ik moest mijn hoofd even leegmaken en de ideeën laten stromen.
En is dat gelukt?
Nee.
Dat komt wel. Maak je geen zorgen. Het komt goed.
Ik zal wel stinken. - Ik vind het wel lekker.
Ik ga maar even douchen.
Mag ik deze pakken? - Ik doe het wel.
Perfect. Je had dit niet hoeven doen.
Ik wilde het graag. Jij werkt zo hard.
Natuurlijk.
Wacht hier.
Nee, het is prima.
Kom binnen. - Dank je.
Deze man is hier net komen werken in het ziekenhuis en hij dacht...
Wat doe je daar? - Ik ben orthopedisch chirurg.
Echt?
Maar ik doe meer onderzoek en geef les. - Onderzoek?
Het klinkt misschien saai. - Helemaal niet.
Ga zitten. Wil je wat drinken? - Nee, dank je.
Misschien wat thee? Thee?
Ik wil jullie niet tot last zijn.
Maar je moet.
Een gast en een dokter. Misschien val ik wel eens van de trap.
Laten we hopen van niet.
Ik ga wat maken. - Dank je.
Deze kant op.
Sorry voor de puinhoop.
We zijn aan het verhuizen na maanden van verbouwen.
Het is een ongelofelijke plek. - Mijn vrouw houdt van gezelschap.
Je vrouw? - Ja.
Ik dacht dat het je dochter was.
Ga zitten. - Dank u.
Gaat het goed? - Prima.
Er was eens die zaak, het was een operazanger. Laat jaren 20.
Haar dijbenen waren zo naar binnen gedraaid...
dat ze haar knieën niet verder kon spreiden dan 30 cm.
Echt?
Dank je. - Je voelt je beter.
Waar kwam dat vandaan? - Ik draag altijd een voorraad mee.
Ik heb nog nooit zoiets geproefd.
Er was lastig aan te komen. Ik moest het delen.
Doe je niet mee? - Ze is niet zo'n drinker.
Ik drink. - Laat me wat in je thee stoppen.
Thee is prima zo, dank je.
De dokter gaat een belangrijk stuk uitbrengen. - 'Gaat' is wat voorbarig.
Ik moet nog steeds veel onderzoek opschrijven. - En hij is hierheen verhuisd om het af te maken.
En wat brengt u naar ons? - Ze zeiden dat ik hier een kamer kon vinden.
Hij dacht dat we een bed en breakfast waren.
We hebben het er wel eens over dat deze plek te groot is voor ons twee.
Ik moet echt weer gaan als ik een andere plek wil vinden.
Onzin. Blijf vannacht. - Dat kan ik niet doen.
We genieten van de gezelschap, toch?
Natuurlijk.
Weet je het zeker? - Absoluut.
Dan ga ik de rest van mijn spullen pakken. Dit is bijzonder vriendelijk.
Ik heb het laten liggen in de...
Gaat het? - Prima.
Weet u het zeker? - Ja, verkeerde luchtpijp.
Dank je.
We kennen hem niet. - Hij is een dokter.
Hij is een vreemde. We laten hem gewoon in ons huis slapen?
Wil je dat ik hem vraag te vertrekken?
Is dat alles? - Dat is alles.
Wij roken niet. - Dat is slim.
In het huis, bedoel ik. - Sorry.
Ik ga wat lakens pakken.
Ik laat je de kamer zien. - Dank je.
Nogmaals sorry voor alle rommel. - Nee, dank u. Ik waardeer dit enorm.
Ik vind dit prachtig. Hoe komt u aan zoveel exemplaren?
Ik heb het geschreven. - Bent u dat?
Ik ben een groot fan. - Heeft u het gelezen?
Ik heb het heel vaak gelezen. Uw woorden hebben mijn leven veranderd.
Het spijt me. Je moet dat vaker horen.
Niet echt, nee.
En dat. Wat is dat?
Voorzichtig. Dit is heel breekbaar.
Het was een geschenk. - Een heel bijzonder geschenk.
Heeft hij het van jou?
Nee.
Toen ik jonger was, heb ik alles verloren in een brand.
Het spijt me.
Het is moeilijk voor te stellen wat dat betekent. Alles verliezen.
Je herinneringen, je werk, zelf je vieze tandenborstel.
Ik wist niet of ik het allemaal weer op kon bouwen totdat ik dit vond in het as.
Is dat niet opmerkelijk?
Mag ik...
Het gaf me de kracht om opnieuw te beginnen. En toen ontmoette ik haar.
Jou.
En zij ademde het leven terug in elke kamer. Ze heeft alles zelf gedaan.
Elk detail. - Helemaal alleen?
Je bent dus niet alleen een knap gezichtje.
Ik kwam hier om te zeggen dat ik naar bed ga.
Het spijt me, het was... - Ben je orde? Wil je wat water?
Gaat het?
Ik kom zo.
Wilt u echt geen water? Een klein beetje dan.
Alstublieft. Ga zitten.
Je hebt teveel gedronken.
Het gaat wel.
Is alles in orde? - Hij heeft teveel gedronken. Hij redt het wel.
Wat is...? - Geef hem wat privacy.
Gooi het eruit. Gooi het er allemaal uit.
Goedemorgen. - Morgen.
Ruikt goed. - Wat is er gebeurd vannacht?
Ik kon niet slapen. Ik was zo opgewonden. - Waarvan?
Zijn verhalen. Ik hou van zijn gedachten.
Het is zo inspirerend om met iemand te praten die je werk waardeert.
Ik hou van jouw werk. - Natuurlijk doe je dat. Dat weet ik.
Is hij dan beter?
Neem me niet kwalijk?
Voelt hij zich beter?
Is hij in orde? - Prima. Wacht even.
Sorry, ik had alleen vuur nodig. Geen zorgen, ik neem het mee naar buiten.
Morgen. - Goedemorgen.
Hoe voel je je? - Geweldig.
Helemaal beter? - Beter?
Morgen. - Morgen.
Hoe heb je geslapen? - Als een baby.
Hele levendige dromen. Komt vast door de lucht.
Ik ben in de war.
Wie is dat? - Ik ga wel.
Nee, ik ga wel.
Verwacht je gasten? - We krijgen niet veel bezoek.
Dat zou mij gek maken. - Vertel mij wat.
Hallo. - Hallo.
Kan ik u helpen? - Je bent er.
Mijn wederhelft.
Gooi dat ding weg. - Ik inhaleer niet.
Leuk je te ontmoeten.
Het genoegen is aan mij. - Kom binnen.
Ik wist niet dat jullie getrouwd waren. - Echt?
Ontbijt. - Ik pak haar tas.
Het verbrandt.
Nee, niet doen.
Sorry. - Ik heb hem.
Ga zitten. - Ik doe de ramen open.
Laat mij er eens naar kijken.
Ben je in orde? - Ik denk het wel.
Het komt goed. IJs.
IJs.
Zo stom.
Het is niet erg. Het valt mee.
Dank je. - Het spijt me zo.
Geen zorgen. Aangenaam je te ontmoeten.
Leuk jou te ontmoeten.
Alsjeblieft.
Ik had de romantiek opgegeven. Ik raakte eraan gewend alleen te zijn.
Dank je.
Maar toen gebeurde het voor ons.
Ik zag haar en ik wist dat zij de vrouw was waarmee ik de rest van mijn leven wilde delen.
Liefde op het eerste gezicht. - Dat was hier ook.
Natuurlijk.
Hoe kan ik dit gezicht weerstaan? Je gelooft me, toch?
Kom zitten.
Dus je hebt nooit getwijfeld? - Klopt.
Kom op. - Wat?
Heb je helemaal geen twijfels gehad? - Nee, nooit.
Jullie begrijpen die connectie, toch? Je moet wel.
Jullie zijn zo verschillend. Het is wat jullie verbindt.
Jij bent zo knap. Kom hier.
En toen kwamen de kinderen en die hebben alles verpest.
Jullie hebben kinderen? - Twee.
Jongens. - Prachtig.
Dit is mijn oudste. - Laat eens zien.
En dan haar baby. - Hou je mond.
Prachtige ogen.
En jullie? Hebben jullie kinderen? - Nog niet. Maar we willen ze wel.
Waar wachten jullie op?
Waarom maken jullie het ontbijt niet op en ga ervoor.
Ik wil eerst het huis afmaken...
en hij werkt aan een nieuw stuk.
Dus je bent weer gaan schrijven? - Ja.
Dat is geweldig. - Eindelijk.
We zitten in de weg.
Dat is het laatste dat we willen. - Nee, helemaal niet.
Jullie zijn meer dan welkom om zo lang te blijven als jullie willen.
Dat is erg aardig van u. - We willen niet opdringen.
Schat, ze hebben kamers genoeg.
Heeft u een telefoon? Ik krijg geen signaal.
Zo hebben wij het graag. - Je hoeft hem niet elke dag te bellen.
Er hangt er één in de keuken.
Nee, ik vind hem wel.
Kunnen we het niet laten wachten tot na het weekend.
Nee, schat. Ik wil hem laten weten dat we in orde zijn.
Even snel bellen.
Wat is er aan de hand? - Waarom zou je dat doen zonder het mij te vragen?
Wat doen? - Uitnodigen om te blijven.
Ik wist niet dat het zo erg was.
Het is vreemd. - Wat?
Wist je dat hij een vrouw had?
Hoe zit het met je schrijven?
Ik genoot er eigenlijk van dat ik er niet aan dacht.
Maar nu ik eraan denk, zou ik er iets aan moeten doen.
Ik moet echt gaan werken.
Limonade.
Voorzichtig.
Ik dacht dat je het wel lekker zou vinden. - Ja, dank je.
Geheim familierecept. - Welk deel? De citroenen.
Hoe gaat het me je hand?
Het prikt nog. - Het spijt me.
Het was jouw schuld niet.
Je hebt geen pijnstillers, zeker?
Vertel je me de waarheid? - Ik heb ze echt niet. Sorry.
Heb je geen dorst?
Natuurlijk.
Ik snap het.
Het is sterk. - Ik zit al aan mijn tweede.
Ik kan niet geloven dat je dit allemaal zelf gedaan hebt.
Waarom niet? - Het is veel.
We brengen alle tijd hier door. Ik wil het ons paradijs maken.
En ik vind het leuk om te doen.
En het is prachtig. - Dank je.
Wil je me rondleiden? - Natuurlijk.
Ik wil je bedanken voor je gastvrijheid.
Je man is zo gul.
Graag gedaan.
Waar beginnen we?
Dit was het moeilijkste deel.
Er was veel schade. De treden waren verdwenen, de leuning, zelfs het dakraam.
Dus ik moest veel nieuw materiaal kopen...
maar ik heb zoveel mogelijk... - Had je niet beter opnieuw kunnen beginnen?
Hoe bedoel je? - Waarom heb je geen nieuw huis gebouwd?
Het is zijn thuis.
Je houdt echt van hem.
Mag ik je een vraag stellen? Waarom wil jij geen kinderen?
Pardon?
Ik zag je reactie daarnet.
Ik weet hoe het is als je net begint en je denkt dat je alle tijd van de wereld hebt.
Je zal niet voor altijd zo jong blijven.
Neem kinderen.
Dan creëer je iets samen. Dat houdt het huwelijk in stand.
Dit is allemaal...
achtergrond.
Je wilt ze wel.
Is hij het?
Ik ga weer aan het werk. - Waarom zei hij dan...
Het spijt me.
Was ik te direct? Dat doe ik soms. Elke relatie heeft zijn problemen.
En als er een hele generatie tussen jullie zit, kan ik me zo voorstellen...
Werkt hij daar?
Dat is privé. - Mag ik niet even spieken?
Hij vindt het niet goed als er iemand is zonder hem.
Je houdt echt van hem. God moge je helpen.
Waar gaan jullie heen?
Ik ga naar buiten. - We gaan even wandelen.
Wandelen?
Ik wandelen. - Even snel.
Rustig aan.
Ja, rustig genoeg zodat mijn sigaret niet te snel opbrandt.
Wil je niet mee? - Nee, we moeten de was doen.
Je laat me toch zien waar?
Welke kant op? - Maakt niet uit.
De jongens hebben een klik, denk je niet? De mijne is niet echt van de natuur.
Volgens mij ben je hier nog niet aan toe gekomen.
Dit is zo zwaar.
Dat is veel gereedschap.
Ik pak hem wel.
Wat is welke? - De linker.
Hij zit vol.
Wacht, ik help je.
Dus dat is het probleem. - Wat?
Je moet beter je best doen. - Wat bedoel je?
Geloof me, als ze ouder worden, moet je het interessant houden.
Hij is nog niet zo oud.
Hoe gaat het op dat gebied?
Ik voel me niet op mijn gemak om daar over te praten.
Ik probeer alleen te helpen. Ik bedoel, kijk naar jezelf.
Als hij niet helemaal over je heen hangt, is dat of vanwege zijn leeftijd of...
Of wat?
Weet je wat? Vergeet het. Het zijn mijn zaken niet.
Ik denk dat het naar mijn hoofd stijgt. - Zeg wat je wilde zeggen.
Hij houdt duidelijk nog van je.
Ik ga even nieuwe halen.
Hallo?
Ik zei je toch, hij wil hier niemand hebben als hij er niet is.
Het is geweldig. Wat is het? - We moeten echt gaan.
Alsjeblieft. - Ik wil er alleen naar kijken.
Je moet nu gaan. - Waarom maak je er zo'n probleem van?
Ze zijn terug.
Deze kant op. Hier. - Schat?
Ik pak wat water voor je. - Ben je in orde?
Dat roken ook van je.
Hier.
Gaat het? - Net begonnen.
Kom, dan gaan we je pillen halen.
Als ik een derde kind had gewild...
Ik neem aan dat je overdreef.
Dat was intens.
Je gelooft nooit wat hij mij net verteld heeft. - Die gootsteen staat nog niet vast.
Wat?
Hé, wacht. Is er iets gebeurd?
Wat?
Wat is er?
Hij heeft één van die foto's van jou in zijn koffer.
Wat deed je hun koffer?
Daar gaat het niet om. Hij kwam ons niet gewoon tegen.
Hij is een gestoorde fan. - Ik weet het.
Neem me niet kwalijk. - Dat vertelde hij me tijdens de wandeling.
Hij is stervende.
Daarom is hij hier gekomen. Hij wilde me ontmoeten voordat hij stief.
Waarom heeft hij dat niet gezegd?
Waarom liegen? - Ik heb geen idee.
Hij is een trots man. Dat bewonder ik.
Wat heb je gedaan? - Het spijt me zo.
Het spijt ons beiden. Ik vertelde haar zijn verhaal en...
Het viel uit onze handen.
We gaan een nieuwe zoeken. - We kunnen het betalen.
Stil.
Sorry dat ik schreeuwde. Ik heb even een moment nodig.
Het was een ongeluk.
Ik denk dat het beter is als jullie gaan. - We hadden al sorry gezegd.
Schat, werk haar niet tegen. - Wat wil je nog meer?
Het komt wel goed.
Alsjeblieft.
Wat doe je? - Ze komen hier nooit meer.
Geen zorgen. Ik stuur ze weg. - En waar gaan ze dan heen?
Heb je iets nodig?
Ben je klaar? - Wat bedoel je?
We willen jullie weg.
Wij? Of jij?
Ik heb mijn best gedaan. - Kijk...
Ik moet bij mijn man gaan kijken.
Hallo? Waar is iedereen?
Hé, wie ben jij? - Wie ben jij? Wat doe je hier?
Wat doet een ieder van ons hier, toch? Waar is mijn moeder?
Zij... wacht hier.
Mooi uitzicht.
Heb je je zoon uitgenodigd? - Wat doe jij hier?
Ik probeerde te bellen, maar dat lukte niet. - Wat is er aan de hand?
Hij vond het testament in het huis.
Hij is helemaal gek geworden.
Sorry dat ik stoor, maar wat dit ook is, jullie moeten dit stoppen.
Is hij hier? - Wat? Nee.
Wie is dat? - Pap.
Ja, ren gelijk naar je moeder.
Je bent me gevolgd.
Je moet hier niet zijn. - Waar is pap?
Wie is zij? Wie ben jij?
Hij wil je niet zien. - Dat is niet waar. Is hij hier?
Pap. - Jongens.
Jongens, waarom zijn jullie hier? - Wat is dit? Weet je wat je hebt getekend?
Natuurlijk weet ik dat. Je zei dat je het hem verteld had.
Ik zou het gaan doen. - Wilde je dit? Hoe kon je?
Het is voor een goede reden, zoon. Laat mij het hem uitleggen.
Nee, ik praat met hem.
Ik had het je zelf moeten vertellen.
En het spijt me. Ik beloof je dat ik ook aan jou dacht.
Over wat het beste is voor ons. - Luister naar je vader.
Je moet een beslissing maken als een groep voordat er iets uitgegeven kan worden.
Dat zal niet werken. Ik moet vragen of ik mag plassen.
Jullie moet met elkaar om gaan. Dat is het belangrijkst.
Zij kiest zijn kant. - Je luistert niet naar mij.
Ik wil jullie beiden steunen. - Mij steunen?
Jullie willen bepalen wat ik doe. - Dat is niet eerlijk.
Jullie geloven mij nooit in iets dat ik doe. Doe dit niet, pap. Ze haten mij.
Ze haten je niet. - We houden van je.
Jij bent mijn zoon. - Behandel mij dan ook zo.
De zonen zijn er. Ze kwamen binnenstormen.
Kom ze niet tegen houden. - Ja, als jullie niet alles verspillen.
Hou je mond. - Daar gaan we weer.
Hij verliest zijn geduld vaak.
Laten we dit buiten bespreken.
Nee, ik wil dit nu bespreken.
Ik wil dit nu bespreken, pap. - Hou je mond.
Als je geld wil, geef ik je geld. - Ik wil jouw vieze geld niet.
Raak me niet aan.
Rustig aan.
Jij bent de dichter? De grote schrijver?
Jij weet niets. Ze liegen tegen mij. Ze bestelen me.
Ik ken hun verhaal niet, maar wil je even rustig doen.
Alsjeblieft.
Dank je.
Je kan hier gaan zitten. Laten we zitten en erover praten.
Nee, mam, pap is stervende...
en het enige waar hij zich druk om maakt is zijn geld.
Nee, hou op. - Jongens, hou op.
Kijk naar papa. Kijk wat je hebt gedaan.
Jongens, stop.
Stop, alsjeblieft.
Kun je ademen? Kom op, adem.
Nee.
Kom hier. - Wacht. Stop.
Wat is er met jou aan de hand? - Hou ermee op.
Ga van hem af.
Sta op.
Doe niet alsof. Sta op.
Kijk me aan.
Het is niet mijn schuld. Ze hebben nooit van mij gehouden.
Ze hielden altijd al meer van hem. Ze wilden mij achterlaten.
Zeg me dat je het begrijpt.
Wat heb je met je broer gedaan?
Wat heb je gedaan?
Jij hebt dit gedaan.
Word wakker. Doe iets. Help hem.
Handdoeken.
Rustig aan. - Vader.
De dokter. Ga hem halen.
Kom snel. - Wat?
Wat is er gebeurd? - Hij bloedt.
Het is erg. Heel erg. - Hij wordt niet wakker.
Voorzichtig. Laat hem niet vallen.
Ik bel je vanuit het ziekenhuis.
Hou zijn hoofd omhoog. - Nee, blijf bij me alsjeblieft.
We hebben hem nodig.
Ik ben zo snel mogelijk terug. - Laat me niet alleen.
Ze hebben je alleen gelaten?
Je begrijpt het toch wel.
Succes.
112. Wat is uw noodgeval?
Ben je in orde? - Hij was hier.
De politie heeft me thuis gebracht.
Ze zullen hem vinden. Geen zorgen. Heeft hij je pijn gedaan?
Ga zitten.
Ik haal wat water.
Hier.
Het komt goed.
Wat is er in het ziekenhuis gebeurd?
Ik hield zijn hand vast toen hij stierf.
Dat is verschrikkelijk.
Ben je in orde? - Ik ben kapot.
Ik heb een hete douche nodig. - Kom je ook?
Ja.
Wat is er?
Ik kom er zo aan. - Weet je het zeker?
Hierheen? - Ja, gelijk naar de keuken.
Die zijn snel terug. - Wat komen ze hier doen?
Ze konden nergens heen...
dus ik zei dat het goed was dat ze wat vrienden en familie uitnodigden.
Ik ga het met ze regelen.
Het spijt me zo. - Dank je.
Het spijt me voor uw verlies.
Jullie zijn allemaal welkom hier. Doe alsof je thuis bent.
Het spijt me.
Zullen we toasten? - Goed idee.
Zorg dat iedereen er één heeft.
Wil jij iets zeggen? Hij had zoveel respect voor je.
Natuurlijk. - Dank je.
Iedereen.
Hoe kan iemand zich jullie pijn voorstellen?
Het offer van de ouder. - Alsjeblieft.
Al die jaren van zorgen.
Jaren in dagen, dagen in uren, uren in seconden.
Maar in elke seconde een ongekende hoeveelheid liefde.
En nu...
opeens...
lijkt het alsof er niets is om van te houden.
Alleen een uitgestrekte en stille duisternis.
Maar wees niet bang.
Van binnen is er een stem, die roept om gehoord te worden...
hard en sterk.
Luister.
Hoor je dat? Dat is het geluid van leven.
Dat is het geluid van menselijkheid.
Dat is jouw zoons stem.
Zijn roep om liefde.
Zijn liefde voor jou.
Dank je. - Graag gedaan.
Op hem.
Allemaal bedankt voor het komen. Mijn man en ik zijn zo geraakt.
We hebben ons kind vandaag verloren.
Ik kan het niet geloven dat slechts een paar uur geleden...
hij daar stond en ik hem in mijn armen had.
Hij was zo vol van het leven. Altijd al geweest.
Hallo. - Dank je.
Waar moet ik dit neerzetten? - Misschien hier.
Nu zal hij nooit meer rondzwerven.
Ik kan hem nooit meer vasthouden zoals ik vandaag deed.
Hij zal nooit meer lachen.
Ik wil jullie allemaal bedanken voor de aanwezigheid.
Het betekent zo veel. Ik weet niet wat ik nog meer moet zeggen.
Ik wil onze gastheer bedanken voor de gastvrijheid...
in deze moeilijke tijd. - Natuurlijk.
Dus, alstublieft... Ik wil proosten op uw vriendelijkheid.
Neem me niet kwalijk.
Schatje, je hoeft dit niet te doen. - Nee, ik wil het.
Ik hield van mijn zoon.
Ik kan het niet geloven.
Maar ik zou hem niet moeten lofprijzen, zou hij zeggen.
Het spijt me. Ik kan het niet.
Wil er iemand nog...
Wil jij nog iets zeggen?
Ik...
Op uw kind.
Voor allebei de kinderen. Kom.
Laten we niet vergeten dat die ander nog steeds in de duisternis loopt.
Waar hij ook is...
Welkom. Kom erbij. - Ik ga dit in de keuken zetten.
Ja, die kant op.
Moge hij vriendelijkheid, mededogen vinden...
Ik wacht hier. - Ik ben zo terug.
Hoe gaat het? - Goed, afgezien van.
Neem me niet kwalijk. Kunt u daar vanaf gaan? Die gootsteen staat nog niet vast.
Het spijt me.
Er ligt glas daar.
Dat was zo mooi, toch? Het is al goed.
Mag ik je telefoon gebruiken? - Natuurlijk. Het is in de keuken.
Nee, het is...
Neem me niet kwalijk.
Waar ging je heen? - Ik was gewoon in de...
Het spijt me echt. - Ik weet het.
Ik kan het me niet voorstellen. - Nee.
Je kunt het niet voorstellen als je zelf geen kinderen hebt.
Je geeft en je geeft en...
het is nooit genoeg.
Ik begrijp het. - Echt?
Waarom doe je niet wat degelijks aan?
Je mag hier niet in.
Sorry? - Je moet echt gaan.
We zijn zo weg. - Dit is onze kamer.
Het is al goed. Het is jouw kamer.
Kom op. Laten we een andere plek zoeken.
Neem me niet kwalijk. - Gewoon aan het rondkijken.
Neem me niet kwalijk. Kunnen jullie naar beneden gaan?
Die kant op? - Ja.
Natuurlijk.
Wat zijn jullie aan het doen? - Het is geen probleem.
Ik heb mijn opleiding hiermee betaald. - Maar waarom verf je mijn huis?
Hij is zo aardig tegen iedereen dat is het minste wat we kunnen doen.
Stop. Allebei. - Geen probleem.
Ja, natuurlijk. Wat van mij is, is van jou.
Daar ben je. Mijn godin. Kom hier.
Maak wat ruimte voor haar.
Je moet deze verhalen horen.
Al die mensen... - Ik weet het. Ze blazen stoom af.
Ze verven ons huis.
Gaat het?
Ik zei dat je moest stoppen met drinken.
Ik doe het wel.
Doekjes. - Ja, ik ga ze pakken.
Gaat het? - De stoel is misschien niet in orde.
Na het doorbrengen van een paar dagen met mijn moeder.
Alsjeblieft. Ga daar vanaf.
Neem me niet kwalijk.
Wat is haar probleem? - Ik heb geen idee.
We hebben elkaar nog niet ontmoet. Ik ken deze familie al jaren. En jij?
Dit is mijn huis.
Wat een prachtig huis. Wil je een stukje gaan lopen?
Wat? - Een wandeling. Met mij.
Nee.
Alsjeblieft.
Neem mijn nummer aan. - Nee, ik wil je nummer niet.
Waarom zou je dat zeggen? Je kent me niet eens.
Laat me los. - Waarom?
Omdat ik je niet ken.
Ga daar vanaf. - Waar vanaf?
Jij weet niet wat ik kan doen voor jou. - Ik wil niets van jou.
Laat me met rust.
Weet je wat. Verdwijn uit mijn gezicht. Je bent een arrogante kut.
De gootsteen. Daar is niets mis mee.
Het is helemaal in orde. - Nee, stop daarmee.
Ga allemaal weg.
Wat is er gebeurd? - Ze luisteren niet.
Het is al goed. We maken dit.
We worden gestraft. - Ga alsjeblieft niet weg.
We zetten het uit. - Het was mij een eer.
We zullen onthouden wat je voor ons gedaan hebt. - Maar waar ga je heen?
Ze zijn weg.
Laten we naar bed gaan. Je hoeft dat niet te doen.
Wat? Hun zooi opruimen?
We deden iets goeds.
Ze hadden een plek nodig om het leven te vieren. Ze hadden vannacht nodig.
Hoe zit het met wat ik wil?
Een jongen is hier gestorven. Ik heb zijn bloed weggedweild.
En jij verliet me. - Ik heb je niet verlaten.
Zij verloren een zoon. Ze verloren zelfs twee zoons.
Ik was ze aan het helpen. Dit gaat niet om ons. Het gaat om hen.
Nee, het gaat niet om hen. Het gaat om jou.
Het gaat altijd om jou en jouw werk. Denk je dat dat gaat helpen met schrijven?
Helemaal niets helpt.
Ik heb dit huis helemaal opnieuw opgebouwd. Jij hebt geen woord geschreven.
Ik weet het. Het spijt me. Ik kan niet schrijven.
Ik kan niet denken. Ik probeer alleen maar leven in dit huis te brengen.
De deur openen om nieuwe mensen te leren kennen, nieuwe ideeën.
Jij denkt dat jij niet kan ademen? Ik ben degene die hier stikt...
terwijl jij doet alsof er niets aan de hand is.
Alles komt goed. Het gaat je lukken. Weet je wat?
Het leven werkt niet altijd zoals jij zou willen.
Je hebt gelijk. Het mijne zeker niet.
Neem me niet kwalijk?
Je praat over het willen van kinderen, maar je kunt me niet eens neuken.
Kom hier.
Ik ben zwanger.
We gaan een kindje krijgen.
Ik meen het.
Hoe weet je dat? - Omdat ik het weet.
Ik ben zwanger.
Een baby...
Ben je blij? - Blij?
Dat is het mooiste geschenk.
Wat?
Pen.
Wat doe je? - Ik schrijf.
Wat? - Schrijven.
Afgelopen nacht, die mensen.
Hun pijn. Hun liefde achter hun pijn. En dan...
Jij.
Wij.
En nu dat.
Leven.
Het komt op me af. Het is...
Ik weet wat ik wil zeggen. Ik moet alleen de woorden vinden.
Geweldig.
Ik zal je niet meer storen.
Ik ga beginnen aan de Apocalyps.
Ik hou van je.
Het bewoog.
Wat is er?
Is dat het?
Het is af.
Mag ik?
Het is prachtig.
Echt?
Waarom huil je?
Het is alles bij elkaar.
Denk je dat het goed is?
Het is perfect.
Wat is er aan de hand dan?
Ga ik je verliezen?
Nooit.
Hallo?
Ja?
Echt?
- Wie is dat?
Een moment. Ze vinden het geweldig.
Wie?
Wat? Ja, ik blijf hier.
Ben je daar? Hallo?
Wie was dat? - Mijn uitgever.
Heeft zij het gelezen? - Ja, natuurlijk. Waarom?
Pers? Je weet hoe ik me daar bij voel.
Liever niet. Maar als jij denkt dat het moet.
Ik blijf hier wachten.
Geweldig.
We vieren het.
Eén dag, alles verkocht. - Jij bent zo mooi.
Maak het jezelf gemakkelijk. Ik heb alles klaar.
Ziet er heerlijk uit.
Laat me je helpen. - Nee, zit.
Nee, ik ga helpen. - Wil je het brood pakken?
Natuurlijk.
Nee, wacht, alsjeblieft. Mag ik hem zien?
Neem me niet kwalijk, ik heb een vraag.
Wat doe je?
Wie zijn dat? - Geen idee.
Alsjeblieft. Wacht.
Wat willen ze?
Ik heb geen idee. Ze zijn gekomen om mij te zien.
Alsjeblieft. Ik wil graag een foto met hem.
Hij is zo terug.
Hou alles warm. Ik kom zo.
Jij had een vraag.
Ja. - Wat is dat?
Zoals ik zei, we komen van ver en ik voel gewoon dat...
die woorden alsof ze voor mij geschreven zijn.
Natuurlijk zijn ze dat.
Mijn godin. Kom hier.
Nee, blijf bij me weg. - Laat haar met rust. Dank je.
Ze houden ervan. Ze begrijpen het allemaal.
Het beïnvloedt iedereen anders.
Het is opmerkelijk. Kom. Ze willen je ontmoeten.
Nee, dat wil ik niet. Kom naar binnen. - Maar ze zijn van ver gekomen.
Kijk naar me.
Ik sta op het punt van bevallen. Waarom is dat niet genoeg voor jou?
Natuurlijk is het genoeg. Ik ga nergens heen. Ik ben hier, met jou.
Ik wil alleen met je zijn. - Ik ben bij je.
Geef me een seconde.
Kom. Snel.
Hou vol.
Ik weet zeker dat er hier een wc is.
Neem me niet kwalijk. - Weet u waar de badkamer is?
Je moet weg. - Waar moet ik heen?
Dat weet ik niet, maar je kunt hier niet zijn.
Maar mijn zoon, hij...
Kom mee.
Dank je wel. Ik kom terug en maak het schoon. - Heeft u dit geopend?
Daar gaan we. Nog een klein stukje. We drogen je zo wel op.
Na dat je klaar bent, wil ik dat je terug naar buiten gaat.
Wat doe je? - Wat dacht je van wat privacy?
Alsjeblieft.
Meneer.
Ik wacht al heel lang. Neem me niet kwalijk.
Wacht op je beurt, dame. - Hoe zijn jullie hier binnengekomen?
Kunt u een foto maken, alstublieft?
Nee, ik doe het wel. - Dank je.
Ga op de vloer zitten. - Het is prachtig.
Raak dat niet aan. - Het is zo organisch.
Stop met duwen.
Jullie moeten allemaal naar buiten.
Ik ga even liggen. Ik voel me niet zo goed.
Nee, u kunt hier niet liggen. - Waarom niet? Blijft u hier?
Ik woon hier. Dit is mijn huis. - Mijn huis?
De dichter zegt dat het iedereen zijn huis is. - Eten en drinken, mijn vrienden.
Ik geloof dat het hier is.
Dat is lekker. We hebben groente... - Stop. Allemaal.
Controleer de kasten en de koelkast. - Wat doen jullie?
Prachtig. - Nee, dat is niet voor jou.
Hij zei delen. - Maar het is niet van jullie.
Ze hebben honger en dorst. Alsjeblieft.
Pak het fruit en de kaas en de augurken.
Sorry. Kijk uit.
Je kan dat daar zetten en dat daar. Dank u.
Ziet er goed uit, laten we delen. Ik snij dit aan.
U kunt hier zitten. - Geen foto's, alleen handtekeningen.
Jouw boek is zo mooi. - Wat is dit? Wat doe je?
Ik toon hen mijn waardering.
Mijn genie.
Moet je eens kijken.
De tweede druk is hier. - Geweldig.
Ik wou dat je me had verteld over deze...
Heeft u mijn... - Daar is ze.
De inspiratie.
Ik moet eerlijk zijn.
Ik was een beetje bezorgd over hem hier opgesloten met jou.
Ik was bang dat hij nooit meer zou schrijven. - Natuurlijk niet.
Maar wat jij ook deed, het was het waard.
En moet je eens kijken. Je staat op ontploffen.
Hoe voel je je? Warm?
Het is heet hier. Ligt het aan mij?
Ik heb het hier. - Neem me niet kwalijk.
Laat eens zien. Haal het eruit. Dat is precies wat ik wilde.
Het origineel, waar is het? - Het ligt daar bij het bureau.
Ik heb het. - Sorry.
Ik heb het. - Ik neem dat mee, dank je.
Nee, het is in orde. - Raak het niet aan.
Nee, het is prima. - Blijf daar vanaf.
Haal je handen er vanaf. - Wat is er gebeurd?
Wacht, rustig.
Ik probeer het terug in zijn lijst te stoppen. - Ik zal het doen.
Geef dat terug.
Nee, ik moet iets van hem hebben.
Het is van mij.
Jouw schuld. Nu moet ik iets anders zoeken.
Ga weg. Allemaal. Stop. Dit is niet van jullie.
112. Wat is uw noodgeval? - Kunt u mij helpen?
Wat is uw noodgeval, mevrouw? - Ze stelen alles.
Dank je. - Ik was dat aan het gebruiken.
Dat klopt. Delen, zoals de dichter zei.
Ja, delen. - Dat is niet goed.
Kijk, hij heeft je gemerkt.
Mij ook, alsjeblieft.
Dank je wel.
Hou op met hem aan te raken. Ze maken alles kapot.
Dat zijn slechts dingen.
Die kunnen vervangen worden. Geen zorgen.
Alleen een paar foto's. - Natuurlijk.
Daar gaan we. - Nee.
Kijk goed in de lens, zorg dat je hem goed hebt.
Ga niet weg. Alsjeblieft, nog één.
U mag uw bedankje aan de deur plakken.
Zijn woorden zijn voor jou. - Dank u.
Kijk uit met het afstapje. Volgende alsjeblieft. Stap naar voren.
Zijn woorden zijn voor jou. Plak uw gedachten op de muur.
Stap naar voren.
Zijn woorden zijn voor jou. - Dank u.
Volgende.
Daar ben je. Waar had jij je verstopt?
Waarom doe je dit? - Bewijs dat we hier waren.
Ga van me af. Ik vermoord je.
Ga aan de kant. - Ik kom eraan.
Nee, niet doen.
Nee, laat me gaan.
Nee, je kunt niet weg. Hij houdt van je.
Ik heb haar. Waar ga je heen? Ga niet weg.
Jij wilt me niet hier. - Kom hier. Kijk me aan.
Ik kan het niet. - Luister, ik moet je iets vertellen.
Wat?
De baby?
Kom hier. - Doe de achterdeur dicht.
We hebben ruimte nodig.
Hou vol. Ik kom zo.
Achteruit. Geef ons wat ruimte.
Politie. Op de grond.
Help me. - Tegen de muur.
Alsjeblieft. Mijn baby. - Ga van haar af.
Achteruit.
Ik ben de eerste.
Waar ga jij heen? Ga naar binnen.
Help ons.
Hou je mond.
Hoe is het met Angel? - Aangetast.
Controleer de niet-joden.
Lopen.
Ik heb niets gedaan. - Ga hier naar binnen.
Stil. - Hou je mond dicht.
De inspiratie. Waar had jij je verstopt?
Vermoord haar. - Op je knieën.
Nog eens zes.
Verspreiden.
Stilstaan.
Kom op.
Ben je gewond? - De baby.
Medici.
Deze kant op. Ga, snel.
Schat. Ik ben het.
Wat gebeurt er?
Ik weet het niet. Ik moet je naar een veilige plek brengen.
Daar. Naar buiten.
Het is te gevaarlijk. Kom met mij mee. Stil.
Deze kant op.
De deur. - Nee, deze kant op.
Het is de dichter. Hij is ons niet vergeten.
We moeten opschieten. Blijf dichtbij.
We hebben geld nodig. We hebben eten nodig, alsjeblieft.
Ga terug. Alsjeblieft. Nee, ik kan het niet. Het spijt me. Ik kan het niet.
Ik zal je nooit vergeten. - Dichter, hierheen. Kom op.
Naar boven. - Naar boven.
Zij zullen ons beschermen. Kom. Ik heb je.
Pak de hand.
Achteruit. Ik kom terug.
Hou ze tegen.
Ga hier zitten. Rust uit.
Ik ben een dokter. - Help haar, alsjeblieft.
Help haar. Ik ben zo terug.
Dat is goed.
Ga niet weg. - Ga van me af.
Kijk naar mij. Luister naar mijn stem.
De baby is er bijna.
Nog een klein beetje verder. Je kunt dit.
Persen. Gewoon persen.
Je moet persen.
Persen, je bent er bijna.
Nog een keer. Je doet het heel goed.
Ik kan het hoofd voelen. - Aan de kant. Ik heb haar.
Wacht, ik kan helpen. - Ik help met het bevallen.
Laat mij helpen. - Sluit de deur.
Sluit hem.
We zijn veilig. Onze baby komt eraan.
Het is er bijna.
Hij komt eraan.
Het is een jongen.
Bedek hem.
Wat gebeurt er? Waarom zijn ze zo stil?
Ik heb geen idee.
Doe het niet.
Het is in orde.
Doe de deur dicht. Zet er iets voor.
Ze hebben ons geschenken gebracht.
Hier. - Wat doen ze?
Ze wachten.
Waar wachten ze op? - Ik heb geen idee.
Laat ze weggaan. Alsjeblieft.
Laat ze weggaan.
Alsjeblieft. - Oké.
Nog meer geschenken. Kijk. Voor jou. Schone kleren.
Gaan ze weg? - Wat?
Nee, ze willen hem zien. - Nee.
Laat ze weg gaan. - Ik kan het niet.
Ja, dat kan je wel. Ze aanbidden je. Ze zouden naar jou luisteren.
Waarom zou je het niet doen? - Ik wil niet dat ze gaan.
Hij is prachtig.
Laat mij hem vasthouden. - Nee.
Laat mij hem nou vasthouden.
Laat mij mijn baby vasthouden. - Nee.
Laat mij hem vasthouden. - Nee.
Ik ben zijn vader. - Ik zijn moeder.
Laat mij... - Nee.
Alsjeblieft. Laat ze weggaan.
Geef mijn baby terug.
Waar is hij?
Wacht. Stop. Nee, dat is mijn baby.
Geef mijn...
Halleluja. - Gezegend.
Je doet hem pijn.
Alsjeblieft.
Je doet hem pijn.
Waar is hij?
Waar is mijn baby? - Hij is niet dood.
Wat? Waar is hij? - Een stem...
roept nog steeds om gehoord te worden, hard en sterk.
Luister. - Wat?
Hoor je dat?
Dat is het geluid van het leven. Dat is het geluid van de menselijkheid.
De roep naar liefde. Zijn liefde voor jou.
Laat los.
Jullie hebben hem vermoord.
Sterf, kut. - Vuile hoer.
Slet. - Trut.
Dik varken.
Trut.
Pak aan, uitschot.
Kut. - Vermoord dat varken.
Alsjeblieft.
Stop, alsjeblieft.
Laat haar met rust. Wat doen jullie?
Kijk wat ze je hebben aangedaan.
Wat zijn jullie aan het doen?
Ze hebben mijn baby vermoord.
Jij hebt hem vermoord.
Het spijt me zo.
Ze wilden hem alleen zien. Ze wilden hem aanraken...
en toen...
Het was...
verschrikkelijk. Het spijt me zo.
Maar we kunnen zijn dood niet voor niets laten zijn.
Misschien dat wat er gebeurd is, alles kan veranderen.
Iedereen.
Waar heb je het over? - Wij...
Jij en ik, we moeten een manier vinden om het ze te vergeven.
Ze hebben onze zoon afgeslacht. - Ik weet het.
Je bent gek.
Luister naar mij. - Jij bent gek.
Luister naar hen. Het spijt hen.
Het spijt hun echt.
Luister. Heb vertrouwen in mij. We moeten ze vergeven.
Alsjeblieft. We moeten.
Nee.
Moordenaars.
Het is tijd om op te donderen uit mijn huis.
Nee, alsjeblieft. Ga niet.
Alsjeblieft. Ik smeek het je.
Ren niet weg. We zullen het opnieuw doen.
Laat me niet alleen.
Ze is naar beneden.
Stop. Wacht.
Doe het niet.
Alsjeblieft. Ik hou van je.
Je hebt nooit van mij gehouden.
Je hield ervan hoeveel ik van jou hield.
Ik gaf je alles.
Jij gaf het allemaal weg.
Wat ben jij?
Ik? Ik ben ik.
Jij? Jij was thuis.
Waar breng je me heen?
Het begin.
Is dat het?
Het doet niet langer pijn.
Wat mij het meest pijn deed, was dat het niet genoeg was.
Het is niet jouw schuld. Niets is ooit genoeg.
Ik zou het niet kunnen maken als het zo was.
En ik moet het. Dat is wat ik doe.
Dat is wat ik ben.
Nu moet ik het opnieuw proberen.
Laat me gewoon gaan.
Ik heb nog één ding nodig.
Ik heb niets meer om te geven.
Jouw liefde.
Het zit er nog steeds, toch?
Ga je gang.
Pak het.
Schatje?
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Nightfalls